Christmas
Ingiltere’de yasamanin olumlu yanlarindan biri, cocukluk yillarimi buyuleyen bir olguyu tekrar hayatima sokmasidir. Bu nedir? Elbette Christmas, ya da Turkce adiyla Noel.
Cocuklugumda beni o kadar buyuleyen bir olguydu ki, Turkiye’de yasamis oldugum 17 yil boyunca hic bir dini veya ulusal bayram ayni izi birakamadi. 88/89 Noel’inde annemle babamin susledigi kocaman cam agacini, hediye kutumdan hic beklemedigim sekilde uzun suredir hayalini kurmus oldugum kirmizi uzaktan kumandali arabanin cikmasi(Kapilari yukari dogru aciliyordu, Countach’mis galiba), balkona cikmamiz ve 5. kattaki dairemizin balkonundan patlayan havai fisekleri izlememiz, hepsi bir cocuk icin cok derin ve buyuleyici anilardi.
Sombre Nuit hakkinda en son yazali 1 ay oldu. Sunucu guzel isliyor, arada cokmeler yasansa da gidisat ilk Diabloturk ve SN donemlerinden daha saglam denilebilir. Biri daha dun gece olmak uzere 2 defa ben isteyken coktu, geri getirmesi benim eve donup uykumu almamin sonrasina kaliyor. 2. aya 50 Euro odedik, 3. ay odemesi 65 Euro. Bunu da 50 bekliyordum, hos olmadi.
Simdiden turnuva konusulmaya baslandi diyesim geliyor ama benim su an onumuzdeki aya dair belirsizligim nedeniyle duyuruyu yapamadim, Ocak ayi icerisinde de yapacagimi sanmiyorum. Hayat gercekten ilginc. Bu yaziya baslarken neler yazabilirim diye dusundum SN’ye dair, hersey yolunda ilerledigi icin kayda deger bisey olmuyor malesef. Insanlar oynuyor, ve gorunuse gore huzurlular ki sorun yok. Bu iyi, amac buydu.
James Cameron’un Avatar filmini izledim. Sinemada her ne kadar 3d izlendiginde izleyiciyi tamamen alip kendi dunyasina tasisa da, aslinda icerigindeki guzel olgulari farketmem internetten indirdigim dandik sinema cekimi sayesinde oldu. Gercekten guzel diyalog ve sozler var, hikaye genelinde film klise olsa bile. Benim en cok ilgimi ceken, ve dogruluguna kesin katiyetle inandigim ise, Kelutrel(Hometree) yikildiktan sonra avatar’ina donen Jake’in kuller icerisinde yururken vurguladigi gercek oldu:
“-Sometimes your whole life boils down to one insane move.”
Ayrica Neytiri’ye saygilar. I see you…
